Η μέθοδος είναι μία εδώ και 5.000 χρόνια. Δεν αλλάζει και δεν μπορεί να αλλάξει (μεγάλη μπουκιά φάε…). Κάνεις το πρώτο παιδί βγαίνει κορίτσι, ήρεμο, χαμογελαστό, μεγαλώνει, βλέπεις την εξέλιξη. Εκεί την πατάς. Θα κάνω άλλο ένα για να έχει παρέα, να έχει ένα δικό του άνθρωπο δίπλα. Αφού το πρώτο βγήκε μια χαρά, αφού τα ίδια συστατικά χρησιμοποιούνται και οι ίδιες πρώτες ύλες, θα βγει κάτι αντίστοιχο. Άντε μόνο να μην κάτσει το ίδιο φύλλο.
Την έκατσες.
Τα παιδιά δεν είναι πορτοκάλια. Είχαν καλή σοδειά φέτος θα έχουμε και του χρόνου. Είναι άνθρωποι, ανεξάρτητοι, αυτόνομοι, διαφορετικοί. Και ο γιος μου είναι τόσο διαφορετικός που χαρακτηριστικά του μπορεί να ανατρέξω σε παππούδες – γιαγιάδες 5 και 6 γενιές πίσω.
Σήμερα θα ασχοληθώ με το μικρό αυτό γλυκό τύραννο και ειδικά με τον προσωπικό του χώρο. Ίσως είναι το μέρος εκείνο που χαρακτηρίζει κάθε άνθρωπο. Το δωμάτιό του.
Έχοντας πρόσφατα μετακομίσει σε μεγαλύτερο σπίτι, το δωμάτιό του αντίστοιχα είναι μεγαλύτερο από το προηγούμενο. Τεράστια ντουλάπα, νέο μεγαλύτερο κρεβάτι, νέο γραφείο, δωμάτιο που έχει βαφτεί στο χρώμα που ήθελε, με όλα τα σύγχρονα καλούδια (laptop, εκτυπωτή κλπ) με κανονικό φωτισμό και κρυφό με led ταινίες που ώρες- ώρες το κάνουν να μοιάζει με δωμάτιο από ξενοδοχείο ημιπαραμονής.
Ως εδώ καλά. Το δωμάτιο όμως που σας περιέγραψα μέχρι εδώ έχει την εικόνα της περιγραφής κάθε Τετάρτη μεσημέρι γύρω στις 16:45. Μέχρι τότε και μόνο τότε. Είναι η μέρα που κάθε εβδομάδα μια συμπαθεστάτη κυρία μας ξεβρομίζει και γιατί πέντε παρά τέταρτο είναι η ώρα που επιστρέφει ο μικρός ιδιοκτήτης του δωματίου από το σχολείο. Από εκείνη την ώρα ξεκινάει η αποδόμηση του χώρου. Είναι η ώρα που ξεκινάει το δράμα μου με την ακαταστασία. Έχω ένα θέμα. Εγώ και η ακαταστασία δεν έχουμε καθόλου καλές σχέση. Και αυτό είναι κάτι πώς ως γονιός δεν κατάφερα στο μικρό να το μεταλαμπαδεύσω. Σύντροφοι και συντρόφισσες απέτυχα. Είναι ικανός μέσα σε 10 λεπτά ένα δωμάτιο που λάμπει από καθαριότητα να το μετατρέψει σε Αττικό ζωολογικό πάρκο. Γιατί πολύ απλά μόνο ζώα και όχι άνθρωποι θα μπορούσαν να ζουν εκεί μέσα. Είναι το σημείο που λέω ότι ως γονέας έχω αποτύχει.
Η παρουσία του στον εν γένει χώρο του σπιτιού γίνεται από την ώρα που ανοίγει η πόρτα να μπει μέσα. Δε μπορώ να πω. Ο κανακάρης μου βγάζει πλέον τα παπούτσια του, δεν μπαίνει στο σπίτι με αυτά. Το ότι δεν βλέπει ενάμισι μέτρο παπουτσοθήκη να τα βάλει μέσα είναι άλλο θέμα. Μη τα θέλω όλα μονά ζυγά δικά μου. Έφτασε 15 σχεδόν και έμαθε να μην μπαίνει με τα παπούτσια. Ελπίζω η αυριανή γυναίκα του να μη χρειαστεί να του το μάθει. Να τα έχει από το σπίτι του ως εργοστασιακή ρύθμιση γιατί αν πρέπει να του το μάθει η σύζυγος τη βλέπω να κάνει χρήση της κάρτας αλλαγής και να μου τον επιστρέφει.
Αν κάποιος χάσει τον μικρό στο σπίτι θα τον βρει πολύ εύκολα. Είναι μία περίπτωση κοντορεβιθούλη. Ακολουθείς τα ρεβίθια και τον βρίσκεις. Όχι όμως με τον παραδοσιακό διάσημο τρόπο του παραμυθιού. Στο δικό μου γιο δεν έχει ρεβίθια. Ξεκινάμε με το παντελόνι φόρμας, μπουφάν, φούτερ, κάλτσες, τσάντα. όλα στο πάτωμα με αυτή τη σειρά μέχρι το δωμάτιο του.
Θα μου πείτε ότι υπερβάλλω. Καθόλου. Και θα γίνω σαφέστερος. Απαντήστε μου σας παρακαλώ πόσες μέρες μπορεί να είναι να πιάτο με υπολείμματα από μακαρόνια με κιμά πάνω σε ένα γραφείο; εγώ λέω ότι μόλις το φας (απίστευτοι καυγάδες να μην τρώει στο δωμάτιό του) πας το πιάτο στο νεροχύτη. Αμ δε. Γιατί να μην έχουν γεύση από σπαγγέτι οι σημειώσεις γαλλικών που βρίσκονται δίπλα και έχουν πλέον εκτός από το ρήμα avoir σε όλες τις κλήσεις και τριμμένο ρεγκάτο; αν δεν ακουστώ από την Αττική ως τα Mετέωρα μπορεί να βγάλουν ρίζες και θα πάνε στο νεροχύτη την Τετάρτη από την καλή κυριούλα. Για ποτήρια δεν κάνω λόγο. Ολόκληρο σετ από νερού, κρασιού και δύο μπύρας σε διάφορα μέρη του δωματίου. Πώς έφτασαν; Άγνωστο.
Στα ράφια του μπορείς να βρεις τα πάντα από μινιατούρες marvel, wanda vision, stranger things μέχρι χαρτάκια από ΙΟΝ αμυγδάλου. Mερικές φορές και μισή σοκολάτα γιατί ξέχασε να τη φάει. θα βρεις lego με αναπαράσταση τον πύργο του Άιφελ αλλά με 3 αντί για 4 κολώνες βάσης. Εδώ και 7 μήνες η τέταρτη κολώνα αγνοείται και δεν νομίζω να βρεθεί ακόμα και αν συνδράμει το χαμόγελο του παιδιού.
Ο μικρός πάει τρίτη γυμνασίου. Το ότι μαζί με τα μαθηματικά στο ίδιο τετράδιο μπορεί να έχει ασκήσεις γεωγραφίας μετά από τόσα χρόνια δεν μου κάνει αίσθηση. Η απορία μου είναι τι δουλειά έχουν μέσα στην τσάντα του βιβλία β’ λυκείου χημείας του Σαλτερή; Και δεν είναι της αδερφής του. Πού έχει μπλέξει το αγόρι μου; ποια λυσσάρα 17χρονη πάει να μου το τυλίξει; Ένα άλλο αντικείμενο μελέτης (που καθημερινά είναι πεταμένο στο δωμάτιο) είναι η τσάντα του. Ένα σχολικό κλασικό back pack μαύρου χρώματος. Εσωτερικά για να την ψάξεις πρέπει να είσαι κάτι από μικρός εξερευνητής ή ο Indiana Jones. Στις δύο κλασικές θήκες έχει τη μισή βιβλιοθήκη του. Είναι κόπος να βγάλει τα μαθηματικά όταν δεν έχει και να βάλει τη βιολογία. Κουβαλάει τα πάντα, αλλά αυτό είναι το μισό θέμα. Ψάχνοντας την μπορεί να βρεις μπανάνα στα όρια της μαρμελάδας. Καθαρισμένο ροδάκινο που η μούχλα που έχει πιάσει θα ήταν ότι πρέπει σε ποσότητα για πειράματα του Αλέξανδρου Φλέμινγκ. Ένα τοστ που αν δεν το έβρισκα, η γαλοπούλα θα μετενσαρκωνόταν και θα έβγαζε φτερά η τσάντα. Για χαρτάκια από snacks, άχρηστες σημειώσεις, σπασμένα μολύβια, δαγκωμένα στυλό, και άπειρες γόμες δε θα κάνω λόγο. Και επαναλαμβάνω πάντα μα πάντα πεταμένη μέσα στο δωμάτιο. Η διαφορά έχει να κάνει μόνο στο που είναι πεταμένη.
Για ντουλάπα δεν θα πω πολλά. Χιροσίμα και Ναγκασάκι μαζί. Στο συρτάρι με τα βρακιά του (τα CK των μάραναν) μπορεί εύκολα να βρεθεί το κασκόλ που έψαχνες όταν έκανες το λάθος και του το δώσεις μία φορά. Μαζί με τις κάλτσες του μπορεί να έχει τα γάντια ποδοσφαίρου απ’ όταν έπαιζε στην τετάρτη δημοτικού τερματοφύλακας μαζί με τούφες από πλαστικό χλοοτάπητα. Σε φτιάξιμο ντουλάπας ένα καλοκαίρι εκεί που έβγαζε τα φούτερ του και φτιάχναμε τα t-shirts του, βρήκα το αριστερό all star που είχε χαθεί το περασμένο καλοκαίρι και κατηγορούσε άδικα της γάτες της γειτονιάς ότι του το είχαν πάρει. Έτσι λύθηκε και το μυστήριο της περίεργης μυρωδιάς στο συγκεκριμένο δωμάτιο.
Ένας άλλος χώρος που είναι φρίκη είναι κάτω από το κρεβάτι του. Μιλάμε για χωματερή στη Φυλή και τα λύματα στη Λυκόβρυση. Όλα όσα έχω αναφέρει υπάρχουν μαζί με κάλτσες, εσώρουχα, μπλούζες, παπούτσια, τρόφιμα και ίσως κάποια μικρά ζωάκια από άγνωστα ζωικά βασίλεια που δεν πιάνει η σκούπα.
Κλείνοντας να αναφέρω το κομοδίνο του. Δίπλα σε άρωμα 120€ (νονές κακομαθαίνετε τα παιδιά) χαρτιά από γκοφρέτα, ψηλά από ρέστα, 4-5 πορτοφόλια (εννοείται άδεια) και εικόνες αγίων. Εικόνες που αν δεν ήταν ήδη άγιοι και επίσημα θα είχαν γίνει αντέχοντας όλη τη βρώμα και ακαταστασία του χώρου.
Όλα αυτά και ακόμα περισσότερα είναι στο δωμάτιό του. Όμως ότι ξυπνάει και χαμογελάει σε κάνει και τα συγχωρείς όλα και ας είναι στιγμές που θες να φωνάξεις για τα πλεονεκτήματα της αντισύλληψης και στο δικαίωμα της έκτρωσης..