Θα ξεκινήσω το ταξίδι μας το Φθινοπωρινό διαφορετικά. Ξεκινάω με μια περσινή υπόσχεση που δεν πραγματοποίησα και που φέτος έγινε ακόμα πιο έντονη. Μια υπόσχεση προς τον εαυτό μου αρχικά και εν συνεχεία προς έναν άνθρωπο που με έχει ταξιδέψει άπειρες ώρες… Να του αφιερώσω κάτι από καρδιάς.
Σάββατο 17/8/2024. Λεωνίδιο Νότιας Κυνουρίας, Μεγαλόπολη 1/8/2025. Τέσσερις μουσικοί (πλήκτρα, βιολί, τύμπανα και μπάσο) ανεβαίνουν στη σκηνή. Μια απλή σκηνή στο προαύλιο ενός δημοτικού σχολείου στην πρώτη περίπτωση, στο αρχαίο θέατρο Μεγαλόπολης στη δεύτερη περίπτωση. Βασικός φωτισμός και 2 κονσόλες ήχου.
Και ξαφνικά μαζί με την ορχήστρα πετάγεται και ένας ψαρομάλλης με μια Feder telecaster και ξεκινάει η μυσταγωγία. Ναι. Ήταν μια μουσική μυσταγωγία και τις 2 φορές. Που θεωρώ πολύ τυχερά τα παιδιά μου που ήταν εκεί.
Ένας τύπος με οργή. Πολύ οργή μέσα του. Για τις δύο πατρίδες του, για την καθημερινότητα, για το περιβάλλον, για την κοινωνία που μεγαλώνουν τα παιδιά μας. Οργή που τη διοχετεύει στους στίχους του. Στη μουσική του.
Ένας τύπος που μιλάει και για έρωτα εκτός από την εξωτερίκευση της οργής του. Έρωτα σε κάθε του μορφή. Έρωτες εξωτικούς, έρωτες που κατοικούν σε αστέρια, για έρωτες σταγόνες στο γιαλό, έρωτες περιηγητών.
Οργή και έρωτας. Συνδυασμός που ή ισοπεδώνει ή δημιουργεί. Ο ψαρομάλλης “δημιουργεί” και ταυτόχρονα “ισοπεδώνει”. Δημιουργεί με τη μουσική του και ισοπεδώνει με τους στίχους του. Και όλα αυτά χωρίς φανφάρες. Χωρίς ιδιαίτερους φωτισμούς, ούτε μπαλέτα κλπ. Φτάνει η μουσική και οι μουσικοί του. Σεμνός όπου έπρεπε, κωλόπαιδο πάλι όπου έπρεπε. Μια ορχήστρα που σε γαλήνευε. Και όταν το απαιτούσε η κατάσταση έπαιζαν παπάδες. Ειδική μνεία στον καλλιτέχνη με το βιολί και στον τύπο με το μπάσο.
2 1/2 ώρες που πέρασαν χωρίς να το καταλάβεις. Λίγο το background με το βραχώδες τοπίο ή το αρχαίο θέατρο μέσα στη φύση, λίγο το οινόπνευμα και πιο πολύ αυτό που τα αυτιά μας απολάμβαναν. Αυτό που ο εσωτερικός μου κόσμος χρειαζόταν. Κάθε βραδιά μοναδική. Μαγική. Και τις 2 φορές, έστω με έναν χρόνο διαφορά.
Έχω δει τεράστια ονόματα live. Μοναδικό μου απωθημένο οι System of a Down. Μετά τiς 2 βραδιές μπορώ πολύ εύκολα να πω ότι ήταν από τα 10 καλύτερα live που έχω δει μέχρι τώρα στα 53 μου… και έχω δει πολλά.
#alkinoosioannidis … σε ευχαριστώ για αυτές τις βραδιές. Από κάθε άποψη. Ήταν ότι πιο ολοκληρωμένο σε αγωγή της ψυχής. Δε θα το κρύψω. Βούρκωσα και τις 2. Παρότι ξέρω το λόγο, αυτό το κρατάω για εμένα. Σε ευχαριστώ γιατί σε κάθε δυσκολία του χειμώνα θα φέρνω τις στιγμές από τα live και είμαι σίγουρος ότι θα ισιώνω
Σε ευχαριστώ επίσης γιατί φεύγοντας από τη συναυλία στο Λεωνίδιο γύρισε ο 14χρονος γιος μου και μου είπε “…μπαμπά νομίζω ήρθε η ώρα να ακούσω και άλλα είδη μουσικής “…