Ο εργασιακός χώρος, το γραφείο που λέμε όσοι εργαζόμαστε ως υπάλληλοι γραφείου, είναι το περιβάλλον όπου μέχρι τα 65 άντε 67 (μην είστε σίγουροι για τίποτα), περνάμε τουλάχιστον το 1/3 της ημέρας για περίπου 40 χρόνια. Κυριαρχεί για 5 από τις 7 ημέρες μια ρουτίνα που σπάνια αλλάζει. Ξύπνημα, ντουζ, καφές, παιδιά σχολείο, 8 ώρες στην καλύτερη εργασία, επιστροφή στο σπίτι, παιδιά, δουλειές σπιτιού, Ευαγγελάτος, Champions League, Γη της Ελιάς, ύπνος. Μπορεί να μου πείτε ότι υπερβάλλω. Μπορεί. Ας πάρουμε όμως ως δεδομένο ότι το 1/3 της ημέρας είμαστε στον ίδιο χώρο με τις ίδιες ευθύνες Και πάνω απ όλα με τους ίδιους ανθρώπους.
Ότι θα διαβάσετε από δω και πέρα είναι η προσωπική μου εμπειρία από εργασιακούς χώρους είτε δημόσιου είτε ιδιωτικού τομέα. Εικόνες σχεδόν τριάντα ετών από χώρους εργασίας όπου διαφορετικοί άνθρωποι πρέπει να συνεργαστούν για ένα και μόνο σκοπό. Να βγει η δουλειά.
Τα πρώτα μου ένσημα ήταν στα σχολικά μου – γυμνασιακά μου χρόνια. Ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια που φόραγε ο απόλυτος star των 80s με οδήγησε στο μεροκάματο αφού οι γονείς αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν στο κόστος. Εργάστηκα έξι καθημερινές και ένα σαββατοκύριακο σε κονσερβοποιία της Αργοναυπλίας, κατακαλόκαιρο με μέση θερμοκρασία εντός νταλίκας 49ο Κελσίου. Ροδάκινο ξαναέβαλα στο στόμα μου τον 21ο αιώνα. Δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω έναν τύπο που κάθε 15 λεπτά εξαφανιζόταν για τσιγάρο. Δεν ήταν οι εποχές απαγόρευσης του τσιγάρου σε εργασιακούς χώρους. Πόσο μάλλον σε εργοστάσιο. Ήταν μάλλον η δικαιολογία για λούφα αφού δεν γινόταν να καπνίζεις δίπλα σε πλυμένα ροδάκινα άρτι αφιχθέντα από Ημαθία που ετοιμάζονταν να γίνουν μαρμελάδα ή κομπόστα. Ο ίδιος τύπος από την εποχή της απαγόρευσης καπνίσματος σε κλειστούς χώρους υπάρχει ακόμα. Μπορεί να πέφτουν οι δίδυμοι πύργοι εκείνος θα βγει για τσιγάρο και εννοείται ότι το τσιγάρο μπορεί να κρατήσει συνολικά πάνω από δύο ώρες. Κατά τη διάρκεια της εργασίας. Είτε είναι σε βεράντα, σε κλιμακοστάσιο, σε διπλανό καφέ, σε κυλικείο. Καπνίζω. Και γνωρίζω πολύ καλά ότι τα απαραίτητα τσιγάρα της ημέρας δεν είναι πάνω από 4-5 που χρειάζομαι και τα οποία ποτέ συνολικά δε διαρκούν πάνω από 20 λεπτά. Όταν όμως γίνεται το κάπνισμα πρόφαση για τεμπελιά, ο Παπαστράτος θα τον αναγνωρίσει ως πελάτη της χρονιάς.
Έχεις ξυπνήσει αξημέρωτα. Ίσα-ίσα έχεις πια ένα καφέ για να προλάβεις τις πρωινές υποχρεώσεις. Έχει τσακωθεί άπειρες φορές μέσα στα Μέσα Μαζικής Μεταφορά μέχρι να φτάσεις στο γραφείο. Και εκεί που αχνίζει ο καφές που μόλις ετοίμασες και η μυρωδιά του αναστατώνει τις ρινικές σου αισθήσεις, είσαι έτοιμος να ανάψεις το πρώτο ήρεμο, απολαυστικό τσιγάρο και να εισπνεύσεις την πρώτη απολαυστική τζούρα (τυχεροί όσοι έχουμε γραφείο δίπλα σε παράθυρο και δεν ενοχλούμε τους πολέμιους της νικοτίνης), σου έρχεται μία απίστευτη σκορδίλα. Μόλις έφτασε η συνάδελφος που καθημερινά έρχεται με σπιτικό φαγητό. Ως δια μαγείας η μυρωδιά του καφέ καπελώνεται από σμυρναίικα σουτζουκάκια με σκόρδο και κύμινο. Συνδυασμός που σκοτώνει. Όχι ότι δεν έχουν τα ίδια αποτέλεσμα οι λαχανοντολμάδες, τα μακαρόνια με κιμά και ότι άλλο κουβαλάει. Καθημερινά μέχρι να πάει στην κουζίνα και να τα βάλει στο ψυγείο, έχει εξολοθρεύσει μία ολόκληρη Διεύθυνση.
Μπορείτε να φανταστείτε με ποιά συνάδελφο κάνει παρέα. Με τη συνάδελφο κινητό περίπτερο. Έχει ειδικό ντουλάπι που κλειδώνει και εκεί μπορεί να βρεις ότι περνάει από το μυαλό σου. Κάθε είδους από σνακ τύπου γαριδάκια, πατατάκια, εννοείται τουλάχιστον εννέα είδη σοκολάτας μαύρη (αν κάνει δίαιτα), γάλακτος, λευκή, λευκή με σταφίδες, με cranberries, με φουντούκι, γεμιστή με φράουλα, με καραμέλα και ότι άλλο κυκλοφορεί. Κρουασάν, τσουρεκάκια, κουλούρια σε περίοπτη θέση στο ντουλάπι. Ξηροί καρποί ψημένοι αλλά χωρίς αλάτι γιατί παχαίνουν και αναψυκτικά διαίτης συμπληρώνουν τα κενά στο ντουλάπι. Ένα ντουλάπι κάτι σαν το μαγικό βαλιτσάκι του Sport Billy. Σνακς τύπου mars κλπ δεν αναφέρθηκαν γιατί θεωρείται δεδομένη η παρουσία τους σε οικογενειακές συσκευασίες των 6 στο ντουλάπι. Ένα ντουλάπι που ανανεώνεται κάθε εβδομάδα και που ποτέ δεν το βρίσκεις ξεκλείδωτο. Εννοείται ότι δεν προλαβαίνουν να μπαγιατέψουν και πάντα ανανεώνονται 10 μέρες πριν την ημερομηνία λήξης. Αν πέσεις στο λάθος και βγάλεις δικό σου σνακ να είσαι σίγουρος/η ότι θα φορολογηθείς άσχετα αν έχει ακριβώς το ίδιο στο ντουλάπι.
Εκτός από τους εθισμένους στο φαγητό υπάρχουν και οι εθισμένοι στον καφέ. Υπήρξα σε ένα βαθμό αλλά πλέον δεν πίνω καφέ μετά τις 14:00 γιατί θα βγάλω όλο το βράδυ μου παρακολουθώντας δεύτερα κανάλια και τη αγορά χαλιών από τη γνωστή μπορδοροδακινοκόκκινη τηλεπαρουσιάστρια. Ο εθισμένος συνάδελφος ξεκινάει τον καφέ από το σπίτι του. 2ο καφέ εντός Μέσου Μαζικής Μεταφοράς ή ιδιωτικού μεταφορικού μέσου για το δρόμο προς το γραφείο. Στο γραφείο ξεκινάει η μάχη. Εναλλάξ εσπρέσο μονό σε φρέντο καπουτσίνο και μετά πάλι εσπρεσάκι σε φρέντο. Εναλλακτικά ελληνικός σε κούπα και στη συνέχεια κλασικό παραδοσιακό Φραπέ. Από τις 11:30 και μετά δεν του μιλάς μιας και τα νεύρα του από την καφεΐνη έχουν γίνει τσατάλια. Αν ο καφές συνδυάζεται με αντίστοιχες ποσότητες νικοτίνης ο εργαζόμενος τείνει να γίνει αντικοινωνικός μιας και ο συνδυασμός από τον καφέ και τσιγάρο στο άδειο στομάχι δημιουργούν υπερδιέγερση μη ελεγχόμενη.
Από τις πιο ενοχλητικές παρουσίες σε ένα γραφείο είναι ο συνάδελφος (αρσενικό συνήθως) που δεν βάζει γλώσσα μέσα του. Από την ώρα που θα πει καλημέρα μέχρι να σχολάσει είναι με μια ακατάσχετη λογοδιάρροια. Έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό, να διακόπτει, επεμβαίνοντας σε κουβέντες. Εκεί που η πίεση σου ανεβαίνει στο συν άπειρο είναι όταν θέλει να επιβάλλει άποψη σε κουβέντα που μπήκε ακάλεστος. Μεγάλο του προνόμιο σα τον Μέγα Ναπολέων οι 2 διαφορετικές κουβέντες ταυτόχρονα. Από τη μια να δίνει συνταγή για μπεσαμέλ μουσακά και ταυτόχρονα να αναλύει το αμυντικό πρόβλημα της Manchester United. Tον αποφεύγει το 95% του εργατικού δυναμικού. Όταν σε σκουντάει για να μη τον αποφεύγεις και για να τον παρακολουθείς όσο λέει τα χαζά σεξουαλικά του ανέκδοτα, νιώθεις μια τεράστια συμπάθεια για τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη. Το μοναδικό του θετικό αν έχεις νεύρα να ξεσπάσεις πάνω του και από τη χαζομάρα που τον διακρίνει να μη καταλάβει τίποτα.
Οι ανοχές του κάθε ανθρώπου στο κρύο είναι διαφορετικές. Εγώ για παράδειγμα σε θερμοκρασίες άνω των 28ο Κελσίου. υποφέρω. Υπάρχουν όμως άνθρωποι κυρίως γυναίκες, ανεξαρτήτου ηλικίας που κρυώνουν ακόμα και αν βρίσκονται τέλη Ιουλίου στη Δυτ. Σαχάρα στην όαση Tafilalt στο Μαρόκο. Θα τις δεις αυτές τις γυναίκες να διαμαρτύρονται αρχές Οκτώβρη για να κλείσουν το πρωί τα παράθυρα του γραφείου και ας μυρίζει εντός, σα την ιχθυόσκαλα του Κερατσινίου. Αν κάνεις λάθος και ανοίξεις παράθυρο εν ώρα εργασίας δε σε σώζει τίποτα. Ταυτόχρονα έχουν απαίτηση για άνοιγμα της θέρμανσης από τέλη Σεπτέμβριου ως τέλη Μαΐου στους 28ο βαθμούς. Η αναφορά σε κλιματιστικό το καλοκαίρι επιφέρει κατάρες αυθεντικές Μανιάτικες, αφού θα τις χτυπήσεις στο σβέρκο ο αέρας ή θα τους προκαλέσει κοιλιακά άλγη ή ότι άλλο μπορεί να ανακαλύψεις στις 1.640 σελίδες του «Harrison Internal Medicine». Και τους 12 μήνες, ανεξαρτήτως θερμοκρασίας από -5ο Κελσίου έως 42ο Κελσίου ενδυματολογικό τους αξεσουάρ το κασκόλ, ο σκούφος, τα γάντια και μια ζακέτα μόνιμα κρεμασμένη στον καλόγερο.
Συνεχίζεται…