Ήταν ένα δύσκολο πρωινό στο γραφείο. Η πίεση αφόρητη ενώ υποχρεώσεις δεξιά και αριστερά να τρέχουν. Όλοι κάτι να θέλουν αλλά ποτέ να μη μπορούν να δώσουν. Η επιστροφή μία από τα ίδια. Οι κινήσεις σπίτι νωχελικές. Τα ρούχα όλης της ημέρας πετιούνται σε μία γωνιά και ένα καυτό μπάνιο είναι ο παράδεισος που ζητάω. Βγαίνοντας από το μπάνιο μια βότκα σκέτη με πολλά παγάκια θεωρώ ότι θα με χαλαρώσει. Ανοίγω την tv να δω καμιά είδηση αφού το τρέξιμο στο γραφείο δεν μου επέτρεψε να χαζέψω στο νετ.
Είναι η ομορφότερη ώρα της ημέρας. Το τζάκι αναμμένο, το σώμα να μυρίζει όμορφα από το μπάνιο, η βότκα να με έχει χαλαρώσει, ενώ στην τηλεόραση παίζει το “Είσαι το ταίρι μου” σε επανάληψη για 27η φόρα. Eίναι η ώρα που ξαφνικά έχεις κατεβάσει διακόπτη και αφήνεις τον καναπέ να πάρει το σχήμα του σώματος σου, μέχρι που ξαφνικά και χωρίς να καταλάβεις πώς, πετιέται μπροστά σου…
… Ο Ανδρέας (μη ρωτάς ποιος Ανδρέας, ένας είναι ο Ανδρέας) στις σκάλες ενός Boeing. Πλήθος απίστευτο να αλαλάζει, την ώρα που ο αρχηγός επιστρέφει. Το θείο βρέφος (μη μου πείτε δεν ξέρετε ποιο είναι) να χώνει εξαπτέρυγα σε αστυνομικούς για το πώς να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Και εκεί που λες θα μπει στη Mercedes και θα πάει σπίτι του για ύπνο, σταματάει στη σκάλα, βλέπει πίσω, κάνει μια κίνηση που κάθε αρσενικό στον πλανήτη που σέβεται τον ανδρισμό του θα ζήλευε. Ένα νεύμα και η πρώην γκόμενα γίνεται πρώτη κυρία. Το πλήθος αρχικά παγώνει αλλά στο τέλος πανηγυρίζει όπως όταν ο Δέλλας στο 105 έστειλε την Ελλάδα στον τελικό του 2004. Δεν περνάνε παρά μόνο λίγα λεπτά και ο μπαμπάς Μητσοτάκης λες και έχει τις τελευταίες εξετάσεις του Ανδρέα ζητάει επαναφορά του νόμου περί μοιχείας, περιγράφοντας τον Ανδρέα σα το Ζάβαλο στη “Βίλα των οργίων”. Ζητά εκλογές για δέκατη πέμπτη φορά μέσα στην εβδομάδα μιας και η ουρία του Ανδρέα είναι αυξημένη και δεν μπορεί να εκτελεί χρέη πρωθυπουργού. Η παρέμβαση του Γιαννόπουλου βάζει σε τάξη το θέμα ζητώντας τις εξετάσεις του Μητσοτάκη κάνοντας αναφορά για αυξημένη HDL.
Ενώ η πομπή ξεκινά, η παραλιακή είναι γεμάτη από αυθεντικά μπουζούκια. Άγγελος Διονυσίου, Άντζελα Δημητρίου, Πανταζής, Κοντολάζας, Μενιδιάτης, Ρίτα Σακελλαρίου, Στανίση, Πάριος κυριαρχούν σε Νεράιδα, Φαντασία, Δειλινά, Αστέρια. Κύριο χαρακτηριστικό στις μαρκίζες τα ανδρικά παρδαλά πουκάμισα και το μαλλί μπρόκολο από τη λακ στα γυναικεία χτενίσματα. Φτάνοντας στο ΣΕΦ έρχονται μνήμες από Ανδρίτσο (αυτές ήταν οι βολές φωτιά) Γκάλης, Γιαννάκης Φάνης, Συρίγος, Ανδρέας με Μάργκαρετ ακόμα και δίπλα του η Μελίνα. Στην άκρη ο Σαρτζετάκης που δεν ήξερε πού ήταν και γιατί τον έφεραν σε αγώνα μπάσκετ.
Περνώντας από ένα περίπτερο χαζεύεις πρωτοσέλιδο τη Λάσκαρη στο Playboy. Αναρωτιέσαι γιατί τώρα και όχι στα 60s όταν η μισή Ελλάδα κοιμόταν με τη φαντασίωση να τη γδύνει. Έρχεται όμως αυτόματα στο μυαλό σου ο Μάιος του 87 και αντίστοιχα η Γαλάνη πρωτοσέλιδο και λες να μη μας ξαναβρεί τέτοιο κακό. Την ίδια στιγμή το Reader’s Digest παραδίπλα συντροφεύει τα σπίτια με αναζητήσεις ειδήσεων από το εξωτερικό και είναι σαν να ταξιδεύεις έχοντας το στα χέρια σου, στη Wall Street και τη 5th Avenue.
Λίγο παρακάτω το μάτι μου πέφτει σε ένα βίντεο club. Πόσες ώρες εκεί μέσα ψάχνοντας για Stalone, Van Damme, Schwarzenegger. Σε πιο ρομαντικά απογεύματα τη «Γαλάζια Λίμνη» ή τη «Γυναικάρα με τα κόκκινα» κάνοντας πολλά αγόρια να ανακαλύψουν τι έχουν ανάμεσα στα πόδια τους με την κλασική σκηνή του φορέματος ή το «Coctail» και το χαλασμό των κοριτσιών με τον Tom Cruise πριν το ρίξεις στη σαϊεντολογία κσι στα ακροβατικά. Η τηλεόραση παίζει «Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας». Τόνοι κλάματος με το φινάλε και το Richard Chamberlain να γίνεται φαντασίωση για κάθε θρήσκο, άθεο θηλυκό στον πλανήτη. H Joan Collins στη “Δυναστεία» είναι κάτι σαν την κακιά Βάντα από το Sport Billy. «Τόλμη και γοητεία» όπου πατέρας και 2 γιοί παλεύουν για το ποιος θα πάρει την παρθενιά της Καρολάιν ενώ η σατανική Sally Spectra θέλει να κλείσει τη βιοτεχνία ενδυμάτων των Forester. Tο “Πλοίο της αγάπης» είναι σαπουνόπερα για τα θηλυκά που θέλουν τη χλιδή και τον έρωτα. Ταυτόχρονα τα 16χρονα αγόρια χαζεύουν τις περιπέτειες ενός τυχοδιώχτη στο «Μυστικό του χρυσού πιθήκου». Για πιο αστικές περιπέτειες έχουν τον «Ιππότη της Ασφάλτου» με τον βασικό ήρωα να έχει ένα αυτοκίνητο που τα έκανε όλα. Από το να έρχεται χωρίς οδηγό όπου ήταν το αφεντικό του μέχρι να φτιάχνει μπεσαμέλ για μουσακά. Αντίστοιχο ίνδαλμα για 16χρονα ο Μαγκάιβερ. Ένας πράκτορας που μπορούσε να ανατινάξει πυρηνικό εργοστάσιο με μία οδοντογλυφίδα και μία γόμα ή να δείρει 1.250 άτομα με ένα σκουπόξυλο.
Μέσα σε όλο αυτό τον οργασμό κινηματογραφικής και τηλεοπτικής τέχνης η εγχώρια επιλογή είναι «Ρόδα τσάντα και κοπάνα» , «Πάτερ Γκομένιος, «Αστυνόμος Βαρβάρα», «Τα λιονταράκια του κυρ Ηλία», «Το ρετιρέ». Τσάκωνας, Λεζές, Σουπιάδης, Γαρδέλης και πλήθος άλλων που αδικήθηκαν από την παγκόσμια κινηματογραφική μαφία. Εξαίρεση σε ρόλο Bernstein ή Woodward ο θρυλικός δημοσιογράφος Άρης Μαρτέλης. Μπορεί να μην είχε ένα Water Gate αλλά και ξύλο έφαγε και ιερόσυλους βρήκε και στα Μετέωρα ανέβηκε. Το πάθος για την αλήθεια και το δίκαιο μοναδικό. Δίπλα του ο αστυνόμος Μαγκλής και η νεαρή Χριστίνα ως βοηθός του (Φιλίνη) πάντα δίπλα του. Αν την έριξε στο κρεβάτι και χάλασε η χωρίστρα από την μπριγιαντίνη δεν ξέρω να απαντήσω. Σίγουρα όμως δεν θέλω να δώσω μια απάντηση χωρίς να έχω στοιχεία.
Κάπου στη Δεκελείας χαζεύω το άλσος. Ο Κένταυρος ένα café bar μέσα στο άλσος ιδανικό για ζευγαράκια μακριά από μάτια που δεν πρέπει να τους δουν. Όλα αυτά δίπλα στη μικρή λίμνη με έναν υποτυπώδη μύλο και κάτι από ζωολογικό κήπο με κάτι ψωριάρικα λιοντάρια. Στο βάθος φωνές απ το γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας που αν πλησιάσεις, μία νεκροκεφαλή σε μία διώροφη εξέδρα, στιγματίζει τους νέους που φωνάζουν και χοροπηδάνε σαν σε χορό ινδιάνων.
Συνεχίζεται…