Στις δύσκολες στιγμές του, στη στιγμές που μπροστά στον άνθρωπο ορθώνεται “τοίχος” η λύση ανά τους αιώνες είναι η επίκληση σε ανώτερη δύναμη. Πόσες φορές έχουμε ακούσει το βοήθα Παναγιά μου ή όποιο άλλο κάλεσμα στο Θεό, Χριστό, Άγιο σε δύσκολες στιγμές. Και όχι μόνο στην Ελλάδα όπου το θρησκευτικό αίσθημα είναι έντονο εδώ και αιώνες. ‘Όλα τα μεσογειακά κράτη, χριστιανικά, μουσουλμανικά έχουν ίδια ή κοινά χαρακτηριστικά. Στην Ασία με ινδουισμό, βουδισμό, αντίστοιχα αναζητούν βοήθεια από την υπέρτατη δύναμη.

Στην Ελλάδα για λόγους κλιματικούς έχουμε μία παρατεταμένη ανομβρία. Ειλικρινά δεν θυμάμαι ποτέ έβρεξε τελευταία φορά. Αυτό το γεγονός έχει δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα σε τομείς παραγωγικούς και κυρίως στη γεωργία. Ειδικά σε μία περίοδο με μεγάλες θερμοκρασίες.

Η λύση όμως δεν ήταν δυνατόν να μην έρθει από την εκκλησία. Άλλωστε είναι γνωστό ότι εν έτη 2025 μόνο η εκκλησία μπορεί να δίνει λύσεις. Μη ξεχνάμε ότι 15 Αυγούστου του 1940 εμφανίστηκε η Παναγία στη φρεγάτα Έλλη, το χέρι της Θεοτόκου μπήκε για να έχουμε μόνο 9 νεκρούς και όχι ο επαγγελματισμός και η ψυχραιμία του πλοίαρχου Χατζόπουλου. Επίσης η Παναγία εμπόδισε την ίδια στιγμή τους Ιταλούς στο υποβρύχιο Delfino να σημαδέψουν λάθος και οι τορπίλες να μη βρουν τα γεμάτα πιστούς πλοία Έσπερος και Νέλη.


Επανέρχομαι στο 2025, χαζεύοντας την περασμένη εβδομάδα ειδήσεις στο ίντερνετ, πέφτω σε ένα απόσπασμα από θεία λειτουργία. Στη Νάξο ο παπάς της ενορίας καλεί τους πιστούς την Κυριακή, μετά το πέρας της λειτουργίας να κάνουν λιτανεία για την ανομβρία. Καλούσε τους πιστούς να βγάλουν στο νησί της εικόνες από τους ναούς και ψάλλοντας να επικαλεστούν το θεό για να βρέξει. Μάλιστα το τόνισαν ότι μόνο ο θεός μπορεί να δώσει λύση στο πρόβλημα.


Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους πιστούς. Και εγώ με το δικό μου, προσωπικό τρόπο πιστεύω κάπου. Ταυτόχρονα όμως μέσα στη γενική αμορφωσιά που κυκλοφορεί, θαυμάζω κάθε άνθρωπο με βαθιά πίστη. Είναι εκεί που θα ακουμπήσει τη δύσκολη στιγμή. Και δεν έχει κανένας, μα κανένας δικαίωμα να του στερήσει αυτή τη στιγμή, αυτή την ελπίδα. Με ενοχλεί όμως αφάνταστα η εκμετάλλευση ειδικά από τους εν τη γη εκπροσώπους. Διατυμπάνιζε στην ομιλία του ο ιερέας ότι μόνο ο θεός μπορεί να φέρει τη βροχή. Και έρχεται ένας σπουδαγμένος γεωπόνος και του παραθέτει λέω τώρα μια σειρά από έργα που θα μπορούσα να είχαν γίνει στην καλλιέργεια και θα μπορούσε το πρόβλημα της ανομβρίας να είχε λυθεί σε μεγάλο ποσοστό.


Τι ξέρει όμως θα πει ο ιερέας για τον γεωπόνο. Αν θέλει ο θεός τα έργα του γεωπόνου θα πάνε χαμένα. Μόνο ή υπέρτατη δύναμη έχει τη λύση του προβλήματος. Και κάπου εκεί, όποια προσπάθεια για συνεννόηση πάει στο Καιάδα.

ΥΓ1.  κάνε την εξής σκέψη, πες ότι υπάρχει μία μαγική φόρμουλα και έχεις καταφέρει να έχεις κοιμίσει το γνωστό Goyaal, γνωστό ως Jeronimo, αρχηγό των Τσιρικάουα Απάτσι κάπου στα μέσα του 19ου αιώνα. Τον ξυπνάς μετά από 2 αιώνες. Τον αφήνεις στο Αιγαίο στη Νάξο. Ξαφνικά νιώθει σαν στο σπίτι του ή κάπως έτσι. Ιερέας με γένια κρατάει ένα σταυρό με ένα γυμνό εσταυρωμένο. Σα να βλέπει το μάγο της φυλής του με το τοτέμ. Πίσω από τον ιερέα Έλληνες πιστοί με λιβανιστήρια δημιουργούν ατμόσφαιρα μαγική. Ρουφάει ο Jeronimo τiς μυρωδιές και εσωτερικά νιώθει ίσως και καλύτερα από ότι με αυτά που του έδινε ο μάγος της φυλής του για ανάταση. Tέλος το πλήθος κρατάει εικόνες κεριά και ακολουθεί.  Όχι με τον ίδιο αριθμό των Απάτσι στο χορό της φωτιάς.  Σίγουρα όμως με την ίδια θεία προσήλωση και μυσταγωγία.


ΥΓ2. Πιστεύετε ότι ο Μωάμεθ θα έβλεπε μία τέτοια επίκληση προς αυτόν για να ρίξει μία βροχή και θα παράταγε τις πιλάφες και τις  40 παρθένες; ο Δίας θα άφηνε τα όργια του με κάθε είδους «εύκολες» για να δώσει εντολές στις Νύμφες Υάδες θεές της βροχής μπας και ρίξει ψιχάλες;


ΥΓ3. Λίγες μέρες μετά χαζεύοντας ειδήσεις στο ίντερνετ διαβάζω για λιτανεία στο Αίγιο με φυσική παρουσία του τοπικό Επισκόπου αλλά και το Αρχιεπισκόπου. Δε γνωρίζω αν  συμμετείχαν τα λάβαρα από την αγία Λαύρα. Παρατηρώντας όμως τον ουρανό η θεία δύναμη απουσίαζε μίας και είχε πιο σημαντικές δραστηριότητες για την περιοχή. Σταγόνα δεν είχε πέσει.

ΥΓ4. Το αρχικό κείμενο βγήκε με 666 λέξεις. Με κάποιες προσθέσεις έφτασε τις 702. Κάθε σχόλιο δικό σας.