Συνεχίζοντας την εξιστόρηση καθημερινών στιγμών στα ΜΜΜ, ένα από τα χειρότερα που μπορεί να συμβεί σε κάποιον που τα χρησιμοποιεί είναι να πετύχει αγώνα ποδοσφαίρου 2 ώρες πριν την έναρξη και αντίστοιχα άλλες 2 μετά τη λήξη. Είναι ίσως οι χειρότερες ώρες για να είσαι επιβάτης. Θα μάθεις από συνθήματα με περιεχόμενο μαστούρας, σεξουαλικές επιδόσεις μανάδων αντιπάλων, ως τι μπορεί να πάθει η Τουρκία ο Πειραιάς και η Λεωφόρος. Μέσα σε όλα αυτά θεωρείς ότι η Πυθία ήτανε κολεγιόπαις. Οι αναθυμιάσεις εντός βαγονιού με όσα καπνίζουν οι “σκληροί” σε κάνουν να νομίζεις ότι είσαι ο Steve Jobs. Συμβουλή. Κατέβα απ το βαγόνι μέχρι να φύγουν οι ούγγανοι.
Αγαπημένη “φυλή” οι ασκούμενες δικηγορίνες. Πρωί-πρωί κοστούμι ή ταγιέρ από το Ζάρα, γόβες οκτάποντες migato, τσάντα Kem, νύχι γαλλικό, τηλέφωνο iphone 12 και πάντα με το φάκελο δικογραφίας, έχει δεν έχει περιερχόμενο. Σε όλη τη διαδρομή μιλάει στο τηλέφωνο περιγράφοντας σκηνές από Ευελπίδων μιας και κράταγε αυτή την τσάντα με τα δικόγραφα. Να σημειωθεί όλοι κατά τη γνώμη της είναι άχρηστοι. Μόνο το γραφείο που εκπροσωπεί κανείς σωστή δουλειά και κερδίζει σοβαρές δίκες. Όνειρό της να βγει στον Ευαγγελάτο
Αν μπεις στα ΜΜΜ απόγευμα Παρασκευής ως Κυριακή βράδυ ειδικά σε βαγόνια τρένου θα δεις παρέες 3 έως 8 πιτσιρικάδων από 13 έως 17. Όλοι λες και έχουν βγει από την ίδια μάνα. Μαύρες φόρμες, φούτερ με κουκούλα, sneakers nike ή adidas και κούρεμα είτε υπερβολικά κοντό είτε εκείνο που μοιάζει μπροστά με piggal (βουρτσάκι τουαλέτας). Αξεσουάρ απαραίτητο μπανάνα χιαστί στον ώμο. Κάγκουρες από Ηράκλειο και πάνω ίσως λίγο πιο ακριβή ενδυματολογική πρόταση αλλά στο ίδιο style. Μαγκιά ατελείωτη που ξεκινάει με υπερβολικό βρισίδι και καταλήγει με τα παπούτσια πάνω στο απέναντι κάθισμα. Συνήθως αν του πεις κουβέντα το σκατό (καθόλου sic) θα φτάσει στην κάλτσα τους. Υπάρχουν και δύσκολα παιδιά που θα σου ρίξουν ότι Ευαγγέλιο κυκλοφορεί σε κάθε επίσημο δόγμα ή αίρεση. Κόβεις κάθε επαφή ειδικά στην εποχή μας που έχει ξεφύγει η κατάσταση. Μοναστηράκι Βικτώρια, Νερατζιώτισσα, Μαρούσι, Κηφισιά οι στάσεις με πολλούς κάγκουρες.
Λατρεμένη μου “φυλή” οι κοκέτες 75+. Μιλάμε για κυρίες που ξεκινούν για τσάι στη Βουκουρεστίου ή για γλυκό στο Βάρσο. Από την κορυφή ως τα νύχια όλα στην εντέλεια. Βάψιμο προσώπου, νύχι κόκκινο έντονο, κοσμήματα σετ από το Λαλαούνη, τσάντα ένα των 2500€, ρουχισμός από Μιλάνο και παπούτσι τουλάχιστον Καλογήρου. Είναι απόλαυση να τις χαζεύεις και ακόμα μεγαλύτερη απόλαυση αν δεν προκύψουν οι συνθήκες που έχουν στο μυαλό τους για τα ΜΜΜ.Η πιθανότητα να μην κάτσουν στο τρένο τις κάνει σαν τη Μέριλ Στριπ στο Devil wears Prada. Αν αυτό συνδυάζεται με άτυχο μετανάστη από σοκολά απόχρωση ως πρώτο ξάδερφο του Μουκουντί από το Καμερούν, που τυχαίνει να κάθεται, θα μάθει όλο το ΜΜΜ το μεταναστευτικό πρόγραμμα της Χρυσής Αυγής και τους ξένους που δεν αφήνουν δουλειές για τα παιδιά μας. Δεν πας κόντρα ποτέ. Κίνδυνος η τσάντα να προσγειωθεί πάνω σου με όλο το περιεχόμενό της.
Ποδηλάτες και μουσικοί πλανόδιοι είναι εποχιακές “φυλές”. Οι πρώτοι από Απρίλιο – Οκτώβριο. Δεν υπολογίζουν τίποτα. Θα μπουν με το όχημα τους χωρίς να ενδιαφέρονται για το πλήθος ή για το αν οι ρόδες του λερώνουν όποιον άτυχο βρεθεί στο χώρο «παρκαρίσματος». Αδιαφορούν αν ο νόμος λέει ως δύο ανά συρμό και 15 να μπουν έχουν δίκιο. Μεγάλη κατάρα τα ηλεκτρικά ποδήλατα. Πολύς χώρος εντός βαγονιών. Οι μουσικοί είναι χριστουγεννιάτικη “φυλή”. Θα ακούσεις από κάλαντα ως Σταμάτη Γονίδη και σε τσακίρ κέφι ίσως και τις Τέσσερις Εποχές σε ρυθμό “Λόγια Κλειδωμένα” του Παϊτέρη. Αν έχουν απλές γνώσεις μουσικής δεν δημιουργούν θέμα με εξαίρεση ένα ακορντεόν στο μάγουλο σου
Μάστιγα της εποχής. Μιλάμε για τις wanna to be a model. Xρήμα και χορηγός δεν υπάρχει οπότε αναγκαστικά MMM. Ύψος από ένα 1,68 έως 1,90. Φόρεμα φουλ παγιέτα κοντό, πολύ κοντό, στήθος φυσικό ή ενισχυμένο κατά 4/5 εκτός φορέματος, γόβα τουλάχιστον 12 πόντους από συνοικιακό δυτικών προαστίων, νύχι που βγάζει μάτι από 7 εκατοστά, χείλη κατακόκκινα και τσάντα ίσα που χωράει κινητό και iqos. Εναλλακτική του φορέματος, λύκρα πολύ στενό μαύρο παντελόνι μπουστάκι παγιέτα και κάτι σαν σακάκι. Δεν ξέρω για ποιο λόγο την ύπαρξή του μιας και δεν καλύπτει τίποτα. Μιλάει ακατάπαυστα με τη φίλη της δίπλα ή στο κινητό. Αντικείμενο κουβέντας μαγαζιά κέντρου και υποψήφιοι σπόνσορες. Είτε ζωής είτε επαγγέλματος.
Θα κλείσω με τη φωνή του μελαμψών μεταναστών. Ασιάτες και αφρικανοί έχουν τα δικά τους χαρακτηριστικά. Είτε θα ακούν όποια ώρα της ημέρας θέλεις δυνατά χωρίς ακουστικά μουσική από την πατρίδα τους είτε θα μιλάνε πολύ δυνατά χωρίς να καταλαβαίνουν ή να τους ενδιαφέρει ότι τους ακούει όλο το βαγόνι. Αν αυτό που ακούνε είναι εύθυμο όλα καλά. Αν ο επιβάτης όμως έχει ντέρτια ο αμανές πάει σύννεφο.
Σίγουρα υπάρχουν κι άλλες ”φυλές”. Για αυτό υπάρχει το update. Μέχρι να έρθει η ώρα “απολαύστε” τα ΜΜΜ και μακριά από Τέμπη.
ΥΓ. Σε επαίτες και χρήστες ουσιών δε θα αναφερθώ, Έχουν το δράμα τους και δεν θεωρώ ότι εγώ θα τους κρίνω ή θα τους σχολιάσω. Το μόνο που θα πω και ειλικρινά θαυμάζω, είναι κάποιους χρήστες με την ισορροπία που έχουν ώρες-ώρες. Καταρρίπτουν βασικούς κανόνες φυσικής!!!.